Hoofdmenu openen

Oncyclopedia β

CD&DVD

Het officiële logo van CD&DVD.

CD&DVD? Nee bedankt, geef mij maar nog een Bickyburger!
~ Bart De Wever over het CD&DVD

Yves Leterme campagne foto cropped.jpg
YLeterme @yves_leterme
Vergeet je my ni te vermlden op dze pgina? kwil je niet stalken...
een paar seconden geleden


Het CD&DVD (Compact-Democratisch & Driemaal Veel Dapperder) is een Vlaams commerciëel bedrijf, hybride optische schijf, politieke partij en volkslegende opgericht en uitgevonden door de Belg Stefaan De Clerck in 2001. De volkslegende is op schrift gesteld door Wouter Beke.

Inhoud

OorsprongBewerken

Het CD&DVD komt voort uit de CD, de DVD, en het CVP, doch slechts het lidwoord "het" herinnert aan dat laatste.

Anno 2001 speelde Stefaan De Clerck, destijds een beroemd burgemeester in spe, die zojuist met de slogan "laat ze maar lopen" het CVP te gronde gericht had, met een nieuw idee om de niet-Vlamingen van België dwars te kunnen zitten. Het was in die tijd namelijk gebruikelijk om nieuwe films in België twee of meertalig uit te brengen. Het idee nu, was de uitvinding van een optische schijf die films zou kunnen bevatten, doch in een hybride vorm van de reeds bestaande CD en DVD. Zo zou men voor de Vlamingen de film op DVD kunnen uitbrengen, en tegelijkertijd de schijf als CD kunnen gebruiken voor anderstalige pro-Vlaamse propaganda. Zo zouden de Vlamingen de film kunnen bekijken, terwijl de anderstaligen eerst propaganda moesten aanzien, om vervolgens pas als ze Vlaams geleerd hadden (wat lang niet altijd mogelijk bleek), in staat te zijn van de film te kunnen genieten. Zo vond De Clerck het CD&DVD uit. Om geen verwarring te veroorzaken besloot hij zijn eigen noodlijdende bedrijf, het CVP, dat nog op cassettebandjes en diskettes draaide, om te dopen in het CD&DVD.

Werking van de schijfBewerken

Ledenpartij & LeesMijBewerken

Omdat het CD&DVD opgebouwd is van een aaneenschakeling aan pits en lands (lokale afdelingen en landelijk bestuur), bestaan er instanties om de coherentie van de schijf te bevoderen. Hierdoor komt het CD&DVD in een drive terecht. Bij de oprichting van een nieuwe regioafdeling (folder) staat het LeesMij steeds gepreconfigureerd. Dit is dan het statutencharter.

Het CD&DVD werkt middels gevarenherkenning. Anderstaligen zijn immers, volgens de algemene opvatting, een gevaar voor de samenleving. Alzo is de schijf in staat Vlamingen van anderstaligen te onderscheiden, en zich naargelang het gevaarsniveau te gedragen als (propaganda-)CD of (Vlaamstalige) DVD. Bij regelrechte onenigheden kan men opteren om het CD&DVD te formateren of te reformateren, resp. onder de auspiciën van een formateur of een reformateur. In het ergste geval richt men scheurlijsten op en maakt men in principe een partitie van de schijf.

Omzeiling van het mechanismeBewerken

De meestgebruikte, en ook meest effectieve methode om de gevarenherkenning van het CD&DVD te omzeilen is door op de handen te gaan staan. Zo bevindt men zich immers in omgekeerde positie, wat de gevarenherkenning zal doen omkeren: gevaren zullen als ongevaarlijk gezien worden, en ongevaarlijke zaken als gevaarlijk.

PolitiekBewerken

De politieke kant van de B.V. CD&DVD nu, was dan ook een voortzetting van het CVP. Echter, daar de eerdere politieke ideeën niet in de [[[smaak]] bleken te vallen, werden deze radicaal gewijzigd: voortaan was men pro-Vlaams en, vooral, vóór de verplichtstelling van het CD&DVD – de schijf dus.

Sommigen menen echter dat het CD&DVD grijsgedraaid is en de partij is vooral een grote ergernis van N-VA-voorzitter Bart De Wever die Zet die ploat af! uitriep op een partijcongres na de succesvolle gemeenteraadsverkiezingen in 2012.

Feodale verkiezingen 2003Bewerken

De verkiezingen van de feodale regering van België, A.D. 2003, waren de eerste verkiezingen waarin het CD&DVD gerechtigd was te participeren. Het succes was allesbehalve overweldigend. De Clerck besloot daarop de zaak door te verkopen aan ene Yves Leterme, om vervolgens zijn jongensdroom in vervulling te kunnen laten gaan: hij werd burgemeerster van een dorp in een uithoek en liet, volgens de heersende publieke opinie onbedoeld, een dozijn gevangenen vrij.

Vlaamse verkiezingen 2004Bewerken

In 2004 besloot het CD&DVD te gaan doen aan kartelvorming met concurrent N-VA, ondankt het verbod daarop. Tegen alle verwachtingen in, en waarschijnlijk met dank aan deze concurrentievervalsing, won men de Vlaamse verkiezingen. Leterme werd eerste minister van de ontstane regering-Leterme I, en daarmee van Vlaanderen. Zo kon het CD&DVD verplicht gesteld worden. Daar Leterme onvoldoende vrije tijd overhield om óók nog eens de baas van het CD&DVD te blijven, werd ze verkocht aan Jo Vandeurzen.

Leterme ambiëerde echter een hogere functie, namelijk die van eerste minister van heel België. Hierdoor kwam de regering ten val ten tijde van de kortdaaropvolgende feodale verkiezingen.

Feodale verkiezingen 2007Bewerken

Reeds eind 2006 stapte de N-VA uit het kartel in verband met belangenverstrengeling, waardoor het CD&DVD er bij de feodale verkiezingen wederom alleen voor stond. Bij gebrek aan inspiratie voor goede standpunten, besloot Vandeurzen gebruik te maken van een recent in boekvorm uitgegeven sprookje, geschreven door Wouter Beke. Dit bleek een daverend succes.

Yves Leterme, inmiddels ontlast van zijn taak als eerste minister van Vlaanderen, wilde nog altijd eerste minister van heel België worden. Dit ging niet zonder slag of stoot, waardoor de formatieperiode van recordlengte was. Kort na de vorming van de (nu feodale) regering-Leterme I, besloot Vandeurzen de zaak te verkopen. Echter, niemand was geïnteresseerd. Daarom besloot hij het CD&DVD cadeau te doen aan Etiënne Schouppe, die de zaak een jaar later "regiftte" aan Wouter Beke. Beke, tevens een verwoed zakenman, slaagde er na zeer korte tijd in de zaak te verkopen aan Marianne Thyssen.

Eind 2008: Herman Van RompuyBewerken

Tegen het einde van 2008 liepen de zaak wat stroef. Grootste knelpunt, naast een aantal incidenten met betrekking tot Franstaligen en volksliederen, was de huisbank, Fortis, die onvoldoende betrouwbaar gebleken was. Hij was namelijk doorgezakt. Leterme, destijds verantwoordelijk voor het welzijn van de bank, heeft, teneinde zelf niet als schuldige aangewezen te worden, tot tweemaal toe geprobeerd zijn ontslag aan te bieden aan de koning. De koning was echter niet voor één gat te vangen en weigerde resoluut. Daarop besloot hij het roer om te gooien: hij werd minister van Buitenlandse Zaken en veroorzaakte enige affaires. Toen de koning hiervan hoorde via de Congolese overheid en Prins Filip, werd Leterme dan eindelijk ontslagen. Hij werd opgevolgd door de Antichristische Herman Van Rompuy.

De staatsgreep van 2009Bewerken

Leterme, nu werkeloos, had zichzelf in de tussentijd een twitterverslaving aangepraat. Dit kon echter, naar de mening van zijn vrouw, niet voortduren. Daarom beraamde hij een staatsgreep.

Eind 2009, toen Herman Van Rompuy landsverraad pleegde door zich te storten op het voorzitterschap van geheel Europa, zag Leterme zijn kans schoon: hij pleegde de staatsgreep en werd opnieuw eerste minister, ditmaal van de regering-Leterme II, doch nog even feodaal als altijd.

Feodale verkiezingen 2010Bewerken

Bij de feodale verkiezingen van 2010 behaalde het CD&DVD de laagste score sinds mensenheugenis. Dit was voor Marianne Thyssen reden om het bedrijf met verlies terug te verkopen aan Wouter Beke.

Ondertussen, geheel buiten de schuld van het CD&DVD, verloopt de regeringsvorming wat stroef. Tot op heden is men niet verder gekomen dan het houden van een dertigtal etentjes. Wouter Beke zit daarom nog altijd met veel plezier aan tafel met de concurrentie. Dit in tegenstelling tot voormalig kartelpartner N-VA, die zich voor niet-omkoopbaar-met-etentjes houdt.

Er gingen geruchten dat Beke een nieuw boek aan het schrijven was: De nota Di Rupo. Dit zou in samenwerking met niet minder dan zeven anderen gebeuren. Echter, wegens onenigheid over de inhoud van het boek was het anderhalf jaar later pas gereed.

Zie ookBewerken