Hoofdmenu openen

Oncyclopedia β

De Coke Eilanden is een eilandengroep die in het water ligt en het gezellig met elkaar heeft. De eilanden hebben ook een paar andere buren, maar dat doet er niet toe. De Coke Eilanden zijn rijk geworden door de cocaïneteelt, af en toe wordt er een spliffje aangestoken door de bevolking en zo nu en dan kan men de heerlijke, frisse lucht van een kleine cokehoos in de morgen opsnuiven.

Coke Eilanden
Cokeeilanden.PNG
Basisgegevens
Hoofdstad Port Freetrade
Religie Rastafari
Overige
Munteenheid Dollar en coke (vast als vloeibaar)
Traditioneel eten Cocaïne (lokale benaming voor hallucinogene poedersuiker)
Portaal  Portaalicoon Land

Inhoud

VoorgeschiedenisBewerken

 
Een inheemse bewoner, de eigen cultuur praktiserend.

Vroeger waren de Coke Eilanden een kolonie van Colombia, tijdens de Bad Trip van 1913 dat de FARC lieve mensen waren en de Coke Eilanden van Colombia waren. Aan het einde toen de wiet zijn opkomst maakte, veranderde dit beeld en erkenden de Colombianen niet meer dat zij de Coke Eilanden erkennen als erkend Colombiaans grondgebied. Intussen waren de Coke Eilanden wel volgestookt met Colombianen die zich plots geen raad meer wisten. Zo besloten zij om maar alleen door het leven te gaan en het land de naam te geven van hun geliefde en gewaardeerde handelsproduct.

Oorspronkelijke bevolkingBewerken

Na de onafhankelijkheid (strikt gezien semi-onafhankelijk omdat lepeltjes en de aanstekers wel nog steeds geïmporteerd moesten worden), leefde de bevolking in pais en vree met de eigen coke, met zorg bereid, behandeld, gebruikt en verhandeld tegen aantrekkelijke prijzen waar niemand de neus voor ophaalt, maar omdat er sprake was van kleine eilanden raakte de grond op een dag gewoonweg op, waardoor niets meer geteeld kon worden. Een heuse ramp, want niemand dacht aan verse turf en al het geld was intussen gebruikt door de bewoners. Doordat de Koude Kalkoenenplaag zich voordeed verdween ook het rustige heldere nadenken, om bijvoorbeeld even de buren te bellen of ze nog wat potgrond ter beschikking willen stellen, maar zover kwam het niet. Een volk stierf uit en het eiland raakte zo goed als onbewoond op een enkele anarchistische groep na.

HippiesBewerken

Rond de jaren '90 ontstond een Hippie-invasie door vrijgevochten blanke Europeanen die niet accepteerden dat de hippiecultuur in hun thuislanden aan het uitsterve was en plaatsmaakte voor selfiesmakende Instagramzombies die zich hipsters plachten te noemen. Zij ontvluchtten hun thuislanden en omwille van het gebrek aan een vliegveld (iedereen was al high, niemand vond het rond de jaren '60 nodig om te landen) staken zij in groten getale met gammele bootjes de oceaan over op zoek naar een chillere, rustige wereld. Er was sprake van de herintroducering van de mens als levend dier op de eilanden en herpopulatie was een feit. De cultuur van coke ging op in een rastacultuur en zo leefde men nog lang en swag.

De erfenisBewerken

 
Een typische cocaïnehoos opgenomen met een zwart-wit camera.

De wiet werd erkend als prima, maar overal op het eiland waren nog kleine hoopjes coke te vinden die regelmatig opvlogen in windhozen die ook over het hele eiland ontstonden. Deze cocaïnehozen bleken voor enkele bewoners die zich verdiept hadden in de geschiedenis van hun archipel een interessante business te zijn, want het vangen van de opvliegende coke is wat makkelijker dan het intensieve telen van de plantjes. Er werden grote netten gebouwd met zakken, waarbij machines de cokekorrels onderscheidden van het zand en andere dingen die erin komen. Dit is echter een eindige handel omdat op een gegeven moment de coke van de grond verdwenen zal zijn, maar in dat geval was er in 2004 al een deal gesloten met Colombia om in dat geval coke voor eigen gebruik te exporteren, maar die deal staat op losse schroeven omwille van de War on Drugs, geïnitieerd door Mexico en de overheid die regelmatig invallen doet in het land om te voorkomen dat coke het land illegaal binnenkomt of illegaal buiten geraakt.

Zie ookBewerken