Gebruiker:GeorgiusNL/Balkan

< Gebruiker:GeorgiusNL
Versie door GeorgiusNL (Overleg | spam) op 29 aug 2016 om 13:48 (plaatjus)
Unie van Partizanenrepublieken
PartiVlag.png
De vlag van de unie
Basisgegevens
Talen Servokroatisch, Vulgaars, Hongaars, Roemeens en Grieks
Hoofdstad Niš (1943-1945), Belgrado (1945-1948)
Regeringsvorm de jure radenrepubliek, de facto anarchie
Staatshoofd Geen
Overige
Volkslied Vooruit, partizanen!
Munteenheid Balkanese parto
Portaal  Portaalicoon Land



BalkanTranskaart.png
De Balkanlanden
Joegoslavië

Slovenië

Kroatië

Bosnië of Herzegovina

Servië

Montenegro en Kosovo

VJRntvmeGpoM


Bordurië
Hongarije

Transnistrië

Moldavië

Roemenië

Vulgarije

Alsanië

Griekenland


Syldavië

De Unie van Partizanenrepublieken, Partizanenunie of informeel Balkan was van 1943 tot 1948 een niet-erkende staat zonder duidelijke grenzen.

Geschiedenis

 
De geplande deelrepublieken van de unie

In de Tweede Wereldoorlog bezetten Dolfistisch Mofrika en Mustistisch Italië grote delen van Zuidoost-Europa. De lokale bevolking, gesitueerd door doorgaans door de bezetter onderdrukte bevolkingsgroepen, werd beu van de bezetting. Een klein aantal arbeiders besloten samen de wapens te pakken en dorpje voor dorpje het land te bevrijden. Na verwerven van bekendheid en succes werd het clubje groter en machtiger. Ze noemden zich de partizanen[1].

Uitroeping van de Partizanenunie

 
De partizanen dansen op het volkslied na de uitroeping van de Partizanenunie
 
Hij heeft de Partizanenunie om zeep geholpen

Nadat de partizanen de stad Niš veroverden besloten ze zichzelf een eigen land te verklaren. Het grondgebied stelde toentertijd niet zo heel veel voor. De Partizanenunie werd een land verdeeld in zogenoemde divisies, die op zijn beurt weer verdeeld zijn in raden. Er zaten meerdere divisies in deelrepublieken, die het federaal systeem moesten handhaven. Een divisie bestond uit een aantal tientallen raden, een stad of een groepje dorpen vormde een raad. Dit überfederale systeem is afgekeken van de Sovjet-Unie, die een soortgelijk systeem handhaafde. In de praktijk was er geen overkoepelend overheidsorgaan waardoor elke raad enige onafhankelijkheid kende.

Volkslied

Wij allen veroveren Roemenië,
We trekken dwars door Transsylvanië,
En zijn we daarmee klaar bevrijden wij Bosnië.

Tiganizatia, tiganizatia (Partizanen, trots van de Balkan)
Tiganizatia, tiganizatia (Van de Donau tot aan Kreta)
Tiganizatia, tiganizatia (Partizanen, de trots van de Balkan!)
Tiganizatia, tiganizatia

Vooruit, vooruit, partizanen! (Hé hé hé hé)
Vooruit, vooruit, partizanen! (Hé hé hé hé)
Doe mee met de partizanen! (Hé hé hé hé)
Vooruit, vooruit, partizanen! (Hé hé hé hé)
Doe mee met de partizanen!

Einde van de Unie

In 1948 werden grenzen in Zuidoost-Europa hertekend. Enorme stukken land moesten door de Partizanenunie worden afgestaan. Op die manier ontstonden er landen als Roemenië, Hongarije en het moderne Griekenland. In het westen behield de unie zijn soevereiniteit. Echter pleegde de communistische deserteur-partizaan Tieten-Jozef een staatsgreep en hernoemde het land Joegoslavië. Dit betekende definitief het einde van de Unie van Partizanenunie.

Erfenis

Alle huidige landen die eerder deel uitmaakten van de Partizanenunie, delen vele culturele kenmerken. Zo delen alle Balkanlui de haat voor Italianen[2], Duitsers[3], Oostenrijkers[4] en Turken[5]. De Russen hebben zich evenmin populair gemaakt, vanwege het destabiliseren van de unie. Tevens corresponderen de huidige landsgrenzen met de voormalige deelrepublieken.