OnBoeken:Ladder der Oneindigheid: verschil tussen versies

1.974 bytes toegevoegd ,  26 sep 2009 09:23
geen bewerkingssamenvatting
k
{{pieperzegel3}}
 
 
==Het oneindige verhaal over het zoeken naar eindigheid==
{{pieperzegel3}}
[[Afbeelding:ladder der oneindigheid.jpg|thumb|left|De oneindige ladder met aan het eind... De eindigheid.]]
<choose>
<option>Finita knipperde met haar ogen. ''En nu...'' dacht ze, ''Nu gaat het eindelijk beginnen. Mijn zoektocht naar de eindigheid.''
<option>Finita kreunde. Al haar botten deden pijn. De val had toch meer pijn gedaan dan ze had gedacht. ''Maar nu begint het écht. Mijn zoektocht naar de eindigheid...'' De ijzeren trap stond al te wachten, met zijn nog altijd glimmende treden. Monsters waren er op die trap. Vast wel meer dan dat zij kon vermoeden... De schatkaart met de grote [[X]] zat nog steeds geruststellend in haar zak, en zou haar leiden naar de eindigheid van het bestaan, want die bestond. Dat was iets waar ze zeker van was. Nadat ze in gedachten een luchtkusje wierp naar [[Johan Cruijff]], waar ze heimelijk verliefd op was, begon ze vastberaden de ladder op te klimmen.</option>
 
<option>Blij sprong Finita van de stoffige vloer, onderwijl haar kleren afkloppend. Pijn van de val had ze niet, daar was ze te vrolijk voor. ''Nu kan ik eindelijk echt beginnen met mijn zoektocht!'', dacht ze blij. Finita was inmiddels al een week op haar missie. Haar missie naar het zoeken van de eindigheid. De monsters op de trap hadden haar natuurlijk nog niet afgeschrokken. Bijna was ze de schatkaart kwijtgeraakt, dacht ze bij zichzelf. Dat mocht niet gebeuren! Stilletjes bracht ze, als overtuigd Wubboïst, een groet aan [[Wubbo]]. Dat stelde haar gerust. De schatkaart met aanwijzingen naar de eindigheid, met een grote [[X]] in het midden, rolde ze op en huppelde naar de ladder. </option>
 
 
</choose><br><br>
Met de kaart tussen haar tanden bereikte ze eindelijk de top van de ladder.
<br>
<choose>
<option>
Ze herinnerde zich wat haar opa altijd zei: ''Alles is eindig, meisje, alles..''. Vanaf het moment dat ze dit hoorde besloot Finita het te bewijzen.Misschien had ze geen leven. Maar velen herrinnerden zich haar als een levenslustigmooi en nieuwsgierig meisje. Finita, die nog steeds op de ladder stond, keek eens achterom. Een lange, lange trap was onder haar. Had ze al zoveel gelopen? Een blik naar boven deed haar verstijven. </option>
 
<option>
Het doel van haar reis kwam misschien nu eindelijk in zicht... Ze had al zo lang gereisd. Haar lichaam was uitgeput, maar ze bleef doorgaan. Van al het klimmen op de ladder had ze inmiddels eelt op haar vingers gekregen, wat het klimmen vergemakkelijkte. Ze zag, ze voelde dat de ladder nu wél ten einde was. Ze had al veel en veel langer geklommen dan ooit tevoren, wat haar moed gaf om door te gaan. Ooit zou ze de eindigheid van dit, van alles bewijzen.
Plotseling glipte één bezwete hand van een sport. Heel even bungelde Finita boven een afgrond, vlak onder de top. Toen waagde ze een blik naar boven en viel bijna weer naar beneden.
</choose>
 
<option>
De top blonk boven haar, ze had nog maar enkele meters te gaan. Ze wist dat ze zou slagen, wat er ook gebeurde. Nadat ze voorzichtig met één hand losliet om een loshangende pluk haar uit haar gezicht te vegen, keek ze voorzichtig achterom. ''Vreemd,'' dacht ze. ''Zo'n dunne, fragiele ladder... En dan zoveel monsters, zoveel gevaren op mijn weg.'' Maar deze ladder moest een einde hebben, en die had ze nu bijna bereikt. Ze draaide zich om om haar doel te bekijken en schrok zich een ongeluk.</option>
 
Ze was nog helemaal niet op de top. Wat ze had aangezien voor een top, was eigenlijk nog een gigantische hoeveelheid treden die verdwenen in het zwart boven haar. De klim was nog niet ten einde.
Controleur
1.673

bewerkingen