OnBoeken:Ladder der Oneindigheid: verschil tussen versies

962 bytes toegevoegd ,  1 okt 2009 15:06
geen bewerkingssamenvatting
k
<choose>
<option>
Ze herinnerde zich wat haar opa altijd zei: ''Alles is eindig, meisje, alles..''. Vanaf het moment dat ze dit hoorde besloot Finita het te bewijzen.Misschien had ze geen leven. Maar velen herrinnerden zich haar als een mooi en nieuwsgierig meisje. Ze bekeek de schatkaart nog eens, die voor het grootste deel bestond uit de ladder. Op sommige plekken waren doodshoofden getekend, en bij de tweeënveertigste sport kon je de letters al niet meer lezen, omdat het bedekt was met een buitengewoon verdachte donkere vloeistof. Finita, die nog steeds op de ladder stond, keek eens achterom. Een lange, lange trap was onder haar. Had ze al zoveel gelopen? Een blik naar boven deed haar verstijven. </option>
 
<option>
Het doel van haar reis kwam misschien nu eindelijk in zicht... Ze had al zo lang gereisd. Haar lichaam was uitgeput, maar ze bleef doorgaan. Van al het klimmen op de ladder had ze inmiddels eelt op haar vingers gekregen, wat het klimmen vergemakkelijkte. De kaart gaf haar steeds goede aanwijzingen, hoewel het soms erg onduidelijk was over de lengte van de ladder. De kaart was erg groot, en moest soms, om leesbaar te zijn, op de meest absurde manieren worden gevouwen. ''Iets met wormen...'' dacht Finita. ''Zulk soort dingen heb je ook in het [[heelal]]. Ach ja, [[wat geeft het?]]'' Ze zag, ze voelde dat de ladder nu wél ten einde was. Ze had al veel en veel langer geklommen dan ooit tevoren, wat haar moed gaf om door te gaan. Ooit zou ze de eindigheid van dit, van alles bewijzen.
Plotseling glipte één bezwete hand van een sport. Heel even bungelde Finita boven een afgrond, vlak onder de top. Toen waagde ze een blik naar boven en viel bijna weer naar beneden.</option>
 
<option>
De top blonk boven haar, ze had nog maar enkele meters te gaan. Ze wist dat ze zou slagen, wat er ook gebeurde. Nadat ze voorzichtig met één hand losliet om een loshangende pluk haar uit haar gezicht te vegen, keek ze voorzichtig achterom. ''Vreemd,'' dacht ze. ''Zo'n dunne, fragiele ladder... En dan zoveel monsters, zoveel gevaren op mijn weg.'' Maar deze ladder moest een einde hebben, en die had ze nu bijna bereikt. Tenminste, volgens de kaart dan. Deze kaart was niet zomaar een kaart, dacht Finita. Ze had er al zoveel mee meegemaakt, en tot nu toe had hij altijd gelijk gehad. Het was wel een angstaanjagende kaart. Net alsof hij een eigen wil had - maar ze was blij met elk gezelschap. Ze draaide zich om om haar doel te bekijken en schrok zich een ongeluk.</option>
 
</choose>
 
</choose>
[[Afbeelding:Keukentrap.jpg|thumb|center|Had ze nou maar déze trap genomen...]]
 
Finita besloot zichzelf even rust te gunnen en hing zichzelf met een bergbeklimmerskabel aan de trap. Gelukkig had ze nog rantsoen over van wat ze van huis mee had genomen. Na een tijdje te hebben gerust, besloot ze weer verder te gaan.
<choose>
Controleur
1.673

bewerkingen