OnBoeken:Ladder der Oneindigheid: verschil tussen versies

1.487 bytes toegevoegd ,  6 okt 2009 07:48
geen bewerkingssamenvatting
<choose>
<option>
Ze klom en klom, en terwijl ze klom begon ze zich af te sluiten voor de omgeving. Af en toe rustte ze even uit, maar dit deed ze niet te vaak omdat het gevoel van aan één hand boven de afgrond hangen nou niet echt een van de fijnste is. Halverwege de klim leek het even of de trap niet meer uit ijzer, maar uit geleipudding bestond. Finita constateerde na een meter of drie dat dit gewoon schimmelgroei was en klom walgend verder. Toen ze eindelijk gewend was aan de schimmelige structuur, klonk er een plofje en veranderde de ladder in een parterretrap, daarna in een wenteltrap van rubber en daarna weer terug in de ijzeren ladder.Ze schrok op van kleine geluidjes en viel één keer bijna naar beneden toen ze een soort vreemd geluid hoorde. </option>
 
<option>
Finita gaf het niet op en begon weer te klimmen. Haar voeten bonkten in een gestaag ritme op de sporten en haar handen waren verkleumd van de kou. Toen de trap ineens van gewoon ijzer in een vreemd materiaal wat een beetje aan mensenbotten deed denken veranderde, begon Finita te denken. Dit was niet de eerste keer dat de trap veranderde, Finita was al helemaal smerig omdat het vorige exemplaar uit spaghetti met tomatensaus had bestaan. Terwijl ze klom, begon ze te peinzen. ''Waar is deze trap eigenlijk? Ik weet niet eens meer hoe ik hier gekomen ben... Waarom ben ik hier? Wie ben ik eigenlijk? Wat heb ik bereikt?''
Het meisje had nooit eerder blijk gegeven van zoveel filosofische vaardigheden.
''Het is waarschijnlijk logisch, dat mensen gaan denken wie ze zijn als ze geconfronteerd worden met de eindigheid... Waarschijnlijk ben ik al op de helft, daar komt het vast door.'' Finita's vader had een tijd gekampt met een midlifecrisis, dus ze had er wel ervaring mee. Ze schrok op van een plotseling geluidje.</option>
 
<option>
Het meisje zuchtte, schudde haar haar naar achteren en besloot verder te klimmen. Haar schoenen waren al tot op de zool versleten, en ze had een stuk van haar spijkerbroek om haar handen gewonden. Ze zuchtte eens en haalde een klef zuurtje uit haar broekzak. ''Wat troosteloos is het hier eigenlijk... Ik voel me zo eenzaam, zou iedereen dat hebben hier?'' Ze beet op haar lip en klom door. Wel jammer, dacht ze. ''Als ik het einde heb bereikt... Wat moet ik dan? Dan is mijn queeste ten einde. Heb ik dan nog een doel?'' Of ze kwam natuurlijk nooit aan. Ach, wat maakte het ook uit. Finita had het vreemde gevoel dat de tijd niet meer verstreek. ''Dat komt omdat ik zo snel klim, denk ik.'' De trap zelf bleef ook niet van ijzer, maar veranderde achtereenvolgens in ijs, cement en chocola.
Toen Finita een grote spin tegenkwam op de trap kwam ze weer wat tot zichzelf.</option>
 
Finita sloeg zichzelf voor haar voorhoofd om haar stommiteit en klom weer verder. Terwijl ze klom, bekeek ze de omgeving eens goed. Toen ze nog vrolijk was over haar zoektocht, leek de omgeving groen en wollig, maar nu... Nu ze boos was omdat ze de top nog niet had bereikt, na haar succes, leek alles grijs en grauw. ''Misschien hebben filmsterren zoiets ook wel...'' dacht ze.
Of misschien was het einde wel wat je er zelf van maakte. Maar dat wist ze nog niet, natuurljk, want voordat ze bij de top was...
Ze lette allang niet meer op haar omgeving en klom rustig door. Soms had ze het gevoel dat ze verkeerd om klom, of dat de zwaartekracht aan de verkeerde kant zat. Soms waren de treden vreemd gedraaid of waren die ineens van een vreemd materiaal, zoalzoals [[kaas]].
</choose>
[[Afbeelding:Keukentrap.jpg|thumb|center|Had ze nou maar déze trap genomen...]]
<choose>
<option>
Finita klom weer, en zag de grond onder haar steeds kleiner worden. ''Het lijkt [[Bizarro Wereld]] wel'', dacht ze bij zichzelf. ''Net of ik omlaag klim...'' Met haar tanden op elkaar bleef ze omhoog kijken. De zwaartekracht sprong plotseling van boven haar naar de zijkant, zodat ze scheef ging hangen. De trap zelf was inmiddels van een vreemde geleiachtige substantie teruggekeerd naar zijn oorspronkelijke ijzeren vorm. Zo klom ze een uur of wat door, tot er iets gebeurde. Finita greep gedachtenloos de sport voor haar, maar miste. Er ontbraken zeven sporten op de ladder. Ze keek om zich heen en hield zich stevig vast. Achter haar klonk een geluid. Finita wist niet [[Hoe: overleef je een griezelfilm?|wat ze moest doen]] en haar zweethanden hadden nauwelijks meer grip op het sport dat ze omklemde.</option>
<option>
Finita pakte gedachteloos sport na sport en kwam maar langzaam vooruit. De trap, die inmiddels was veranderd in een glazen bouwsel dat vreemd genoeg aanvoelde als appelstroop, kwam maar niet ten einde. De plotselinge veranderingen van de vorm en het materiaal van de trap, of het gevoel waar de zwaartekracht leek te zitten, boden wat afleiding maar Finita hoopte nog steeds dat ze eindelijk een keer bovenaan zou komen. Ze begon al moe te worden, en haar blauwe plekken begonnen zeer te doen. ''Het lukt deze keer wel. Dat weet ik zeker. Dat moét gewoon [[Johan Cruijff|logisch]] zijn!'', dacht ze verbeten terwijl ze even stopte om op adem te komen. Zo klom ze een tijdje door, tot er opeens iets gebeurde. Finita wilde net haar voet op de volgende sport zetten, toen ze haar evenwicht verloor en bijna viel. Haar schoen gleed langzaam van haar voet en viel in de duizelingwekkende diepte onder haar. ''[[Beleefd schelden|Køt]]!'' dacht ze. Opeens hoorde ze een geluid, zo vreemd dat ze bijna weer viel. Ze keek trillend achterom maar zag niets...</option>
<option>
Finita bleef klimmen, hoewel ze bijna van de trap viel van vermoeidheid. Ze had al een tijdje niet geslapen, en samen met haar blauwe plekken maakte dat het klimmen bijna ondraaglijk. Maar ze was er zeker van dat het haar dit keer wél zou lukken, wat het ook kostte. Ze voelde in haar zak nog naar haar [[Lijst van wapens die niet bestaan maar wel zouden moeten bestaan|geweergeweer]] en bleef even hangen. Na een tijdje klom ze weer. De trap flikkerde even, en verdween een paar seconden. Finita viel een paar meter omlaag toen de trap weer verscheen, nu als marmeren exemplaar. De trap had tijdens de klim al zeven gedaanteverwisselingen ondergaan. Finita was al veel soorten treden gewend, waarvan de gebreide toch wel een van de merkwaardigste waren geweest. Ze vroeg zich af hoeveel sporten ze al had beklommen, en had al bijna een antwoord toen ze een heel vreemd geluid hoorde.</option>
 
<option>
Finita gaapte eens en keek om zich heen. De trap leek overal om haar heen te zijn, en tegelijktertijd leek alleen het stuk waar zij op stond te bestaan. Ze bleef klimmen, want stoppen was geen optie. Soms veranderde de trap opeens in een touwladder, of een wenteltrap, of een roltrap. Ze stond zelfs één keer in een lift, maar dat duurde niet lang. Ook zag ze een stuk of wat werelden voorbij vliegen, waaronder een [[Jupiter#2001|maan met een baard|Jupiter#2001]], een wereld die vreemd genoeg op een schildpad leek te balanceren en zelfs een groen met blauwe bol die verdacht veel leek op de Aarde.
De trap was inmiddels veranderd in een exemplaar dat uit blauw licht leek te bestaan, toen Finita een vreemd geluid hoorde. </option>
</choose>
Controleur
1.673

bewerkingen