OnBoeken:Ladder der Oneindigheid: verschil tussen versies

1.689 bytes toegevoegd ,  6 okt 2009 17:54
geen bewerkingssamenvatting
k
<choose>
<option>
Toen ineens gebeurde er iets. Een groot, afzichtelijk wezen sprong ineens te voorschijn. Hij had zich verborgen gehouden achter de inmiddels harige traptreden. Finita gilde en krijste, zo afzichtelijk was het monster. Het beet een stuk van de nog steeds behaarde treden af, en brulde luid. Finita viel van de trap maar kon zich nog net aan het stuk trap vasthouden dat uit de bek van het monster stak. Ze probeerde om langs zijn lichaam omlaag te klimmen, maar het schudde haar van zich af en ving haar met zijn rechterhand. Die was zo groot dat het meisje er met gestrekte armen op kon liggen zonder dat haar handen over de rand kwamen.
Opeens sprong er, uit het niets, een groot ding tevoorschijn. Zo groot, dat zijn kop bijna de top van de ladder raakte - hoever die dan nog mocht zijn. Finita gilde en probeerd weg te komen door omhoog te klimmen. Het beest brulde en sloeg achteloos een stuk of zeven sporten van de ladder weg. Finita zond een schietgebedje naar Wubbo, maar halverwege moest ze daarmee stoppen omdat de trap zo erg trilde dat ze zich met alle macht vast moest klemmen. Het monster begon te bukken om met zijn kop op ooghoogte met die van haar te komen. Finita huilde en jammerde, maar het mocht niet baten: na een kwartier waren zijn ogen al op gelijke hoogte met die van haar. Met één gigantische vinger wees hij naar haar gezicht en brulde luid. Moeiteloos trok hij haar handen van de sporten en hield haar in haar hand. Finita schreeuwde en schreeuwde maar hij liet haar niet los. Met haar laatste krachten beet ze in zijn gigantische vingers en het monster krijste met een onnatuurlijk hoge stem en liet haar vallen. </option>
Het monster keek met zijn ene gigantische oog naar Finita's gezicht. Het begon zijn enorme worstvingers samen te knijpen, terwijl hij in haar gezicht ademde. Finita sprong op en hing opeens nog met één hand aan de pink van het gedrocht. Het monster bewoog zijn hand naar zijn mond, alsof hij Finita als een Hollandse Nieuwe wilde wegwerken. Finita deed het enige wat ze kon doen: ze liet los.
Ze landde op zijn bovenlip en sprong toen de oneindige diepte in. Achter zich zag ze de trap nog een paar keer flikkeren van harig naar paars, naar barnsteen en lava.</option>
<option>
Opeens sprong er, uit het niets, een groot ding tevoorschijn. Zo groot, dat zijn kop bijna de top van de ladder raakte - hoever die dan nog mocht zijn. Finita gilde en probeerd weg te komen door omhoog te klimmen. Het beest brulde en sloeg achteloos een stuk of zeven sporten van de ladder weg. Finita zond een schietgebedje naar Wubbo, maar halverwege moest ze daarmee stoppen omdat de trap zo erg trilde dat ze zich met alle macht vast moest klemmen. Het monster begon te bukken om met zijn kop op ooghoogte met die van haar te komen. Finita huilde en jammerde, maar het mocht niet baten: na een kwartier waren zijn ogen al op gelijke hoogte met die van haar. Met één gigantische vinger wees hij naar haar gezicht en brulde luid. Moeiteloos trok hij haar handen van de sporten en hield haar in haar hand. De sporten begonnen, als aangestoken door haar stress, opnieuw aan een transformatie. Dit keer veranderden de treden in achtereenvolgens tandenborstels, boeken van [[Jan Wolkers]] en badeentjes. Finita schreeuwde en schreeuwde maar hij liet haar niet los. Met haar laatste krachten beet ze in zijn gigantische vingers en het monster krijste met een onnatuurlijk hoge stem en liet haar vallen. </option>
En opeens veranderde alles. Er sprong een enorm monster tevoorschijn, met slagtanden van wel drie meter groot. Hij gromde kwaad en het was duidelijk dat hij zich ergerde aan Finita op de ladder. Fitita probeerde weg te klimmen, maar het monster versperde haar de weg. Ze smeekte het gedrocht haar met rust te laten, haar te laten klimmen, maar het sprak geen Nederlands. Het monster ontblootte zijn snijtanden en kwam steeds dichterbij. Finita pakte uit een reflex het enige wapen dat ze bij zich had, en klemde de schatkaart nog beter vast. Het monster haalde uit met een van zijn gigantische klauwen, en miste Finita op een haar na. Het meisje liet haar schatkaart bijna vallen, maar wist die nog met haar tenen te grijpen. Ze hing nu nog met één hand aan de ladder. Haar trillende handen probeerden het wapen te gebruiken, maar dat lukte niet. Het monster brulde nogmaals en sloeg heel achteloos naar het meisje op de ladder. Die verloor haar evenwicht en begon te vallen in het grote niets waar ze uit was geklommen. </option>
<option>
<option>Toen opeens sprong er iets gigantisch tevoorschijn. Finita begon al met gillen, en probeerde over de ladder weg te klimmen. Het ding, wat het ook was, kwam steeds dichterbij. Het meisje hoorde hem meer dan dat ze hem zag. Toen ze tien treden hoger was gekomen op de ladder, zweefde het opeens voor haar.
En opeens veranderde alles. Er sprong een enorm monster tevoorschijn, met slagtanden van wel drie meter groot. Hij gromde kwaad en het was duidelijk dat hij zich ergerde aan Finita op de ladder. Fitita probeerde weg te klimmen, maar het monster versperde haar de weg. Ze smeekte het gedrocht haar met rust te laten, haar te laten klimmen, maar het sprak geen Nederlands. Het monster ontblootte zijn snijtanden en kwam steeds dichterbij. Finita pakte uit een reflex het enige wapen dat ze bij zich had, en klemde de schatkaart nog beter vast. De treden onder haar werkten niet mee, ze begonnen aan een wilde transformatie. Finita lette er niet op, maar ze kon zweren dat ze één keer een versie van levende wormen voelde. Het monster haalde uit met een van zijn gigantische klauwen, en miste Finita op een haar na. Het meisje liet haar schatkaart bijna vallen, maar wist die nog met haar tenen te grijpen. Ze hing nu nog met één hand aan de ladder. Haar trillende handen probeerden het wapen te gebruiken, maar dat lukte niet. Het monster brulde nogmaals en sloeg heel achteloos naar het meisje op de ladder. Die verloor haar evenwicht en begon te vallen in het grote niets waar ze uit was geklommen. </option>
<option>Toen opeens sprong er iets gigantisch tevoorschijn. Finita begon al met gillen, en probeerde over de ladder weg te klimmen. Haar handen kregen geen grip op de sporten, die inmiddels waren getransformeerd in leverworst. Het ding, wat het ook was, kwam steeds dichterbij. Het meisje hoorde hem meer dan dat ze hem zag. Toen ze tien treden hoger was gekomen op de ladder, zweefde het opeens voor haar.
Finita keek het met open mond aan. Het was een soort enorme [[Ongerijmd:Weps|weps]], met grote groene voelsprieten. Het keek haar boos aan en begon langzaam op haar af te vliegen. Finita smeekte het beest om haar niets te doen, ze probeerde uit te leggen dat ze geen kwaad in de zin had en alleen maar naar de einidgheid zocht... Maar het beest verstond haar niet. Finita keek diep in de ogen van het schepsel. Daar zag ze vlammen, en haat, en daartussen...
Daartussen liep een klein ventje met een groot bedieningspaneel. Het had een rode muts op. Het meisje moest zo lachen dat ze haar evenwicht verloor, en ze begon in het niets te vallen...
Controleur
1.673

bewerkingen